مدتی پیش از طرف مدیر گروهمان به سمیناری تحت عنوان توسعه سفر های ارزان قیمت دعوت شدیم. موضوع سمینار برای من بسیار جالب بود به خاطر همین بسیار مشتاق بودم که هرچه زودتر در این همایش شرکت کنم.

بلآخره روز موعود فرارسید، پس از اینکه ساعت ۹ صبح در مکان برگزاری همایش حاضر شدم، اولین شوک به من وارد شد، چون بسیار خلوت بود و حدود ۳۵ نفر بیشتر حاضر نبودند که ۱۵ نفر از آنها هم کلاسی های خودمان بودند.

پس از قرائت قرآن و خوش آمد گویی مجری محترم و اعلام برنامه، سخنرانی آغاز شد. هرچند که شاید کمی تند رفته باشم ولی شوک بعدی همین جا بود چون میزبانان و دست اندرکاران برگزاری سمینار واقعا در این زمینه سواد و معلوماتی نداشتند و خلاصه فقیر بودند.در تمام طول این همایش بنده منتظر بودم تا در میان اینهمه آسمان و ریسمان بافیدن و نان به هم قرض دادن ها صحبتی هم از توسعه سفر های ارزان شود چون آن طور که از موضوع سمینار برمی آمد هدف هم همین بود.

مواردی که در این سمینار مطرح شد:(تمامی مواردی که ذکر خواهد شد،از سوی سخنرانان بدون هیچ توضیحی بیان شده است و احتمالا به طور اتفاقی در میان جملات آنها ظهور کرده و از آنجا که وقت گیر و از حوصله خارج بوده از توضیحات بیشتر در مورد آنها خودداری شده است، به عنوان مثال در مورد اهمیت اطلاع رسانی شما دیگر نمیدانید چه کاری باید انجام دهید فقط باید بدانید اطلاع رسانی اهمیت دارد.)

•  جاانداختن فرهنگ استفاده از گردشگری و شناسایی جاذبه ها و معرفی آنها.
• اهمیت اطلاع رسانی در جهانگردی
• جهانگردی نه تنها صنعت بلکه یک علم، هنر و معرفت است.
• در کل ۶۰ همایش با مشارکت بخش خصوصی و دولتی به منظور اطلاع رسانی و برقراری تعامل میان سازمان ها.
• براساس اعلام سازمان جهانی جهانگردی ورود هر ۶ جهانگرد خارجی به داخل کشور یک شغل و ۶۰ مسافر داخلی یک شغل ایجاد می کند.
• مالزی در سال ۲۰۰۲ زمانی که تبلیغات را مناسب و تامین کننده نیازهایش ندید هزینه تبلیغات را به آژانس ها انتقال داد که پرواز به مالزی مجانی باشد.
• ۶۵۰ تاسیسات تحت نظارت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری است اما تا همدیگر را (دستگاه ها) نشناسند به توسعه نخواهیم رسید.
• راه های رفع موانعی که در این سمینار مطرح شد:
• حضور در نمایشگاه ها و تبلیغات وسیع(باور کنید از راه ها بیشتر از این گفته نشد حتما همین راه خودش خیلی راه)
• تبلیغات هزینه نیست بلکه سرمایه گزاری برای پیشبرد اهداف است که نبود آن موجب عقب ماندن می شود.
• علت نامی ما ناکارآمدی روابط عمومی است.(همین و همین)
• توسعه اقتصادی از اشکال مهم توسعه به حساب می آید.
• جهانگردی مقوله ای است که با زندگی فرد در خارج از محل زندگی او ارتباط دارد.
• ۹۵٪ از شاغلان در هتل های تهران آموزش دیده نیستند.
• رستوران ها و مکان های زنجیره ای قابل اطمینان و سفرهای گروهی ارزان(تنها موردکی که مرتبط با موضوع سمینار گفته شد همین یک جمله بود.)

این از سمینار(به قول بعضی از بچه ها سمیناهار) اول.که تنها دستاورد ما جوجه کبابی بود که جای شما خالی صرف شد.

پس از مدتی در حدود یک ماه بعد مجددا به سمیناری تحت همین عنوان دعوت شدیم. بی برنامگی اول همین جا بود چون قرار بود محل برگزاری سمینار در شهر دیگری باشد، خب ما هم خوشحال شدیم، به خودم گفتم احتمالا یادشان افتاده که در سمینار اول در مورد همه چیز صحبت شد به جز موضوع سمینار که توسعه سفرهای ارزان قیمت بود و حالا قصد جبران دارند.

ساعت برگزاری سمینار ۹ صبح بود، حدود ساعت ۹:۳۰ در محل حاضر بودیم ولی خب تامیزبان حاضر نباشد مهمانی شروع نمی شود. تا ساعت ۱۰:۳۰ که سمینار شروع شد. طبق معمول بعد از قرائت قرآن و خوش آمدگویی، سخنرانی شروع شد.(البته خوش آمدگویی توسط سخنران اول گفته شد چون برخلاف سمیناهار قبلی مجری هم وجود نداشت هم حضور تا اعلام برنامه کند.) در این سمینار هم گذشته از ناهماهنگی در برگزاری و دعوت از مدعوین عزیزتر از جان، سخنرانی کلیشه ای و عدم تسلط بر مطالب مورد بحث بیش از هر چیز آزار دهنده بود.

مطالبی که در این سمینار ارائه شد:

• تعریف تور
• حمد و سپاس خداوند برای اینکه ما مازندرانی به این سرسبزی داریم.
• گزراندن اوقات فراغت

یکی دیگر از ایراداتی که بهاین همایش وارد بود از یک طبقه و سطح معلومات نبودن مهمانان بود که همین امر موجب شد مطالب بیش از حد سطحی باشد و به دور از تخصص باشدالبته اگر این شرط برای مهمانان محترم برقرار می بود بسیار بعید بنظر می رسید که سخنرانان هم این توانایی را برای ارائه مطالب داشته باشند.

مطالبی که در این سمینار ارائه نشد:

• عمده ترین اینکه راجع به موضوع سمینار هیچ بحثی صورت نگرفت.
• تعریف های اساسی و اصلی

اما جالب ترین نکته ای که یکی از سخنرانان به آن اشاره کرد برگزیده شدن این سمینار در میان سمینارهای برگزار شده در سطح کشور بود و نکته بعدی نگاه و ادبیات یکی از سخنرانان به مقوله جهانگردی در ایران بود که از آن به عنوان و با عبارت ارث یاد می کرد و دائما تاکید داشت که ما باید ارثمان را از جهان بگیریم... .

و در پایان هم مانند سمیناهار اول چیزی که نصیبمان شد جوجه کباب بود.

قضاوت با شما

تنها چیزی که باقی ماند این است که آرزو کنیم (به جز سلامتی دست اندرکاران)،پول مردم دیگر به این شکل دور ریخته نشود.همین.

                                                                                           شاد و سلامت باشید